Terugblik 2017

Waarom?

Waarom een terugblik? Omdat ik, en ik denk meerderen met mij, ieder jaar aan het einde van dat jaar automatisch terugkijk naar het afgelopen jaar. Ik vind het ook belangrijk om terug te kijken om te zien wat goed ging, wat niet goed ging, wat ik heb geleerd afgelopen jaar, wat ik achter moet laten in dat jaar en wat ik absoluut mee moet nemen naar het volgende jaar!

 

Het meest indrukwekkende van 2017

Dat is met stip uiteraard mijn burn-out. Op 25 december 2016 kwam ik in mijn burn-out terecht; dat begon met een heftige griep. Nooit gedacht, nu een jaar later, dat ik inmiddels een jaar thuis zou zitten! Die burn-out heeft een enorme impact op mij gehad, en nu nog. Het heeft mij geestelijk en lichamelijk gebroken; de eerste paar maanden kon ik bijna helemaal niets. Opstaan uit bed, douchen, haren kammen, enz. alle simpele dingen die je normaal gesproken gedachteloos doet, waren voor mij een enorme opgave. Als ik onder de douche vandaan kwam, na uren een aanloop te hebben genomen, had ik weer uren nodig om daarvan bij te komen. Daar kwam ook nog bij dat ik ook een auto-immuunziekte kreeg met de nodige verschijnselen en zware medicatie die ik hiervoor moest slikken.

En geestelijk? Van de ene op de andere dag van ruim 50 uur per week werken, iedereen helpen, uitermate perfectionistisch zijn, zorgen voor mijn dochter met special needs. Ik voelde mij superwoman; kon de hele wereld aan.. Naar op een dag; helemaal niets… Ik kon niet eens lopen. Zo snel mogelijk wilde ik terug naar mijn oude niveau, maar het lukte gewoonweg niet. Mijn lichaam was helemaal op(gebrand). Geestelijk krijg je daarvan ook een enorme opdonder kan ik je vertellen! Je bent thuis, terwijl bijna iedereen in je omgeving werkt, dus je raakt geïsoleerd. Ook begon ik mij erg onzeker te voelen; kom ik nog terug op mijn oude niveau qua energie, kan ik mijn functie weer hervatten, kan ik ooit weer lezen, word ik weer gezond?

 

Welke belangrijke levensles leerde ik afgelopen jaar?

Het zijn er een aantal:

  • Kies voor jezelf! Niemand anders gaat dit voor je doen! Kom voor jezelf op. Ontdek je kwaliteiten, dan wordt het makkelijker om voor jezelf te kiezen.
  • Zorg goed voor jezelf; neem je rust, neem de tijd om tussendoor op te laden, en blijf niet altijd maar doorrennen. Mediteer regelmatig.
  • Luister naar de signalen van je lichaam. Ieder lichaam geeft signalen af; als je je bijvoorbeeld moe voelt? Neem je rust!
  • Luister naar je intuïtie. Je intuïtie heeft het altijd goed.
  • Doe waar je gelukkig van wordt! Blijf bijvoorbeeld niet hangen in een baan waar je niet gelukkig van wordt, of in een relatie die je ongelukkig maakt. Heel erg zonde, en bovendien erg slecht; het vreet enorm veel energie, die je in positieve/ goede dingen/ mensen kunt stoppen.

 

Waar ben ik trots op?

Enorm trots ben ik op mijn dochter. Die heeft vanaf de basisschool, heel vaak van school moeten verwisselen. Kwam door haar problematiek in het speciaal onderwijs (Cluster-4)terecht. Maar zit inmiddels nu bijna 3 jaar weer in het regulier onderwijs! Ook dachten psychologen dat zij niet zou kunnen leren, maar zij doet nu MBO niveau 1 en doet dit zo enorm goed dat zij volgend schooljaar start met een opleiding op MBO niveau 2!

Ben ik ook trots op mijzelf? Als ik nu terugkijk wel; ik ben erg trots op het feit dat ik eindelijk voor mijzelf ben opgekomen en ervoor heb gekozen om niet meer terug te keren naar mijn werkplek. Dit jaar heb ik geleerd om echt voor mijzelf op te komen! En iets wat mij ontzettend veel moeite heeft gekost; een negatieve ervaring om kunnen zetten naar iets positiefs.

 

Waar ben ik dankbaar voor?

Ik ben dankbaar voor alles wat ik hiervoor heb beschreven. Vooral de heftige dingen zoals mijn burn-out en auto-immuunziekte. Als ik deze dingen niet had gekregen, was ik nooit voor mijzelf opgekomen en had ik nooit belangrijke knopen doorgehakt. Door de ervaringen van afgelopen jaar heb ik mijzelf gevonden. Niet teruggevonden, want van kleins af aan deed ik altijd wat anderen wilden, en deed ik nooit wat ik zelf wilde. Nu is het mijn tijd. En ga ik doen wat ik wil. Het was een ontzettende heftige reis afgelopen jaar, en ik ben meer dan ooit klaar voor het nieuwe jaar. En daarin neem ik alles wat ik afgelopen jaar heb geleerd mee.

 

Welke belangrijke levensles leerden jullie afgelopen jaar? Of waar ben je dankbaar voor? Ben hier erg benieuwd naar!

 

Ik wens jullie nog hele fijne laatste dagen van 2017 toe, en alvast een hele fijne jaarwisseling! Tot volgend jaar! Maak er jouw jaar van; je bent het waard!

 

Liefs, Karin

 

 

 

 

 

 

ZIN VERSUS TEGENZIN

Doen jullie waar je zin in hebt? Willen jullie daarover nadenken? Want ik wil het heel graag van jullie weten! En dan bedoel ik niet de dingen die moeten, zoals een rekening betalen, en “je doet lekker waar je zin in hebt, dus ik betaal die lekker niet.” Dat is een voorbeeld van iets dat echt moet, want als je het niet doet kan dit nare, sterker nog; krijgt dit nare gevolgen.

Nee ik heb het over de dingen die niet echt moeten; Zoals naar een verjaardag gaan, of naar de bioscoop met een vriend of vriendin. Dat is/ was dus ook een ‘eigenaardigheid’ van mij; ik deed tot voor kort dingen die niet echt moesten, tegen mijn zin in!

 

LIEF

Zolang ik mij kan herinneren, vond iedereen mij altijd lief. Toen vond ik dat altijd prettig om te horen, want ik wilde door iedereen lief gevonden worden. Waar dat precies vandaan komt weet ik eigenlijk niet precies; mijn moeder is het type ‘ruwe bolster blanke pit’. Mijn moeder heeft altijd schijt aan alles gehad, en nu nog. Zij neemt geen blad voor de mond, maakt scherpe opmerkingen tegen iedereen. Of diegene het wilt horen of niet. Het boeit haar helemaal niet of zij daar vrienden mee verliest, en dat mensen haar daardoor niet meer aardig/lief vinden. Nou ja.. dat is niet helemaal waar. Het doet haar soms wel pijn, maar zij vindt dan toch dat zij in haar recht stond om die ene opmerking te maken, en gaat redelijk weer snel verder over tot de orde van de dag. Dat heb ik dus duidelijk niet van haar! Nu ben ik niet alleen door haar opgevoed; mijn moeder heeft bijna altijd fulltime gewerkt, en in mijn tijd (OMG.. ik ben oud!!) had je nog geen kinderdagverblijven. Dus ging mijn moeder op zoek naar iemand die, als mijn moeder aan het werk was, op mij kon passen. Door een voor mij nog onbekende reden, want mijn moeder begrijpt tot de dag van vandaag nog steeds niet hoe dit gebeurde kwam ik, net een paar weken oud, in een tehuis terecht. Mijn moeder vertelt hierover dat zij wel iedere dag langskwam. Verder wilt zij niet over deze periode praten, zij vindt het zichtbaar erg lastig. Dus heb er verder ook niet meer naar gevraagd. Hier ben ik gebleven tot ik 7 maanden oud was, toen kwam ik bij een ouder echtpaar terecht; mijn pleegouders. Zo noemde ik ze dan, want het waren oppasouders. Vanaf dat ik mij kan herinneren zei ik ‘mama’ tegen mijn pleegmoeder. Tegen mijn pleegvader daarentegen zei ik ‘oom’.  Geen idee waarom, want ik hield evenveel van allebei.

 

In die periode, tot mijn twaalfde, zijn er traumatische dingen gebeurd. En ik denk dat in die lange heftige periode, want ik ben geen psycholoog of psychiater, is het ‘lief willen zijn’ ontstaan. LIEF heeft, vanaf dat ik volwassen ben, een negatieve lading gekregen. Vanuit de grond van mijn hart kan ik zeggen; “Ik HAAT het woord lief zijn. Ik HAAT lief zijn.” Want op volwassen leeftijd was ik al behoorlijk wat ervaringen rijker op het gebied van misbruik laten maken van mijzelf door het lief willen zijn en gevonden willen worden.

  

GEEN IDENTITEIT

Doordat ik altijd aardig gevonden wilde worden, en niemand kwijt wilde raken, deed ik bijna altijd alles wat een ander wilde. Hierdoor raak je jezelf letterlijk kwijt, je raakt je identiteit kwijt. De eerste hint kreeg ik van een orthopedagoog, waar ik heen ging omdat mijn puber toen nog een peuter, al gedragsproblemen vertoonde. Zij vroeg aan mij of ik wel eens iets voor mijzelf deed. Wat? Dat vond ik zo’n rare vraag! Vervolgens vroeg zij mij wat ik leuk vond. Uuuuhm…… hier moest ik heel lang over nadenken. Zo lang dat ik mij ongemakkelijk voelde, want ik wist gewoon echt niet wat ik leuk vond!! Van haar kreeg ik toen de opdracht om hierover na te denken en op te schrijven wat ik leuk vond. Dat heb ik toen uiteindelijk nooit meer gedaan; want met puber ging het inmiddels weer goed, wat overigens tijdelijk was. Heel erg jammer! Maar ik ging weer over tot de orde van de dag; zorgen voor mijn kind en werken. En zo verdween ik, Karin, weer op de achtergrond.

In mijn vorige blog schreef ik dat ik heel erg snel boos word, en hoe dat komt. Nog heel even kort; tijdens mijn burn-out volgde ik een speciaal programma, en tijdens een van de therapiesessies kwam ik erachter dat ik nog nooit echt boos was geweest. Heeft natuurlijk ook te maken gehad met het lief willen zijn, dus dan kun je nooit boos worden op een ander!

Vlak voor die periode, dus toen ik tegen mijn burn-out aan liep, begon ik te balen om altijd de zin van een ander te doen. Dat balen begon op mijn 40e…. Heel laat ik weet het! Ben nooit erg snel geweest! Maar omdat ik nu pas mijn grens had bereikt, en dit zo lang had geduurd, gaf ik mijn grenzen uuuuhm… zeer ongenuanceerd aan zeg maar… Hierdoor gebeurden er twee dingen; mensen in mijn omgeving raakten in de war.

1.       Karin gaf ineens haar grenzen aan, daarvoor was ik grenzeloos…

2.       Karin was ineens niet meer zo lief!

3.       Dat zijn eigenlijk 3 dingen.. (met de mensen in mijn omgeving die in de war raakten)

 

Dit maakte dat ik voor het eerst echt in conflict raakte met mensen, en hierdoor mensen kwijtraakte. Het rare van mij was, ik vond dit vreemd! Want die mensen gaven toch ook altijd hun eigen mening, en gaven hun grenzen aan? Dan ‘mag’ ik dat toch ook?  Belachelijk dat zij hier boos om worden! En hierom werd ik ook boos. Tijdens een van die therapiesessies tijdens mijn burn-out kwam dit ter sprake. De psycholoog beschreef de situatie als volgt; “Karin, jij had altijd een snoeppot open staan op een salontafel binnen handbereik voor iedereen. Iedereen kon daar altijd zonder moeite zoveel snoep uit halen als zij wilden. Nu heb jij ineens die snoeppot weggehaald! Dan krijg je de reactie zoals van een klein kind die altijd zijn zin krijgt, en nu ineens niet meer. Die begrijpt daar helemaal niets van, en gaat daar heftig op ageren! Bij volwassenen is dat niet anders!”  Ooooooh……. Ben wel traag van begrip, maar deze uitleg begreep ik wel direct.

  

VASTBERADEN

Maar dat maakte niet dat ik dacht; ik moet die snoeppot weer halen en open op de salontafel zetten. Ik had ontdekt dat ik het heerlijk vond om mijn eigen grenzen aan te geven! Het leek erop alsof ik in de peuterpuber fase zat; lekker op alles nee zeggen! Heerlijk ik genoot ervan!

 

Zoals jullie weten, dacht ik mijn grenzen goed aan te kunnen geven, maar ik zit weer overspannen thuis… Dus dit is nog een aandachtspuntje! Ok ok.. 1 van de vele aandachtspunten, maar 1 ding tegelijk! Waar ik nu wel heel vastberaden in ben; aan het ontdekken wat ik leuk vind! Wat ik echt leuk vind! En als iemand mij vraagt om iets te gaan doen, denk ik er eerst over na, of ik het wel leuk vind om dat te gaan doen. Misschien denken sommigen van jullie: “belachelijk dat zij dit nu pas aan het ontdekken is!” Tja.. iedereen is anders, en ieder volgt daarin zijn eigen weg, ontwikkelt zich op een andere manier.

Ook dit heeft weer te maken met mijn doel voor dit jaar; het goed voor mijzelf zorgen. Het van jezelf houden. Ik geloof heel sterk erin dat het van jezelf houden de basis is van alles. Als je van jezelf houdt; zorg je goed voor jezelf, geef je duidelijk je grenzen aan, raak je niet zo snel van de leg als iemand iets lelijks tegen je zegt, enz. Het klinkt allemaal zo logisch, het typt zo makkelijk, en het lijkt zo makkelijk. Maar de praktijk is anders! Ik hou van moeilijk, weten jullie nog? Dus ik ga ervoor! Lekker mijn eigen zin doen, niets meer met tegenzin!

 

Van jezelf gaan houden en blijven houden, en af en toe of vaak als dat nodig is, FUCK YOU of FUCK IT zeggen. Ik hou ervan om het te schrijven en te zeggen: “FUCK YOU! “

 

 

Dat was trouwens niet tegen jullie hè? Want ik wil wel dat jullie mij aardig blijven vinden!