Ben je GEK geworden?

Dit wordt vaak gezegd door Surinaamse ouders, als je iets stouts hebt gedaan. “Ben je gek geworden?!” Oftewel, ben je wel helemaal lekker dat je dat hebt geflikt? Als je dat werd gezegd als kind, wist je dat je je koest moest houden en verder geen ‘gekke’ (stoute) dingen meer moest doen! LET OP: het lijkt op een vraag, omdat je een vraagteken hoort, maar geloof mij, het is geen vraag. Waag het niet om antwoord te geven, want dan kun je je tandjes gaan rapen… En hopelijk heb je dan nog melktandjes..

LOOSING MY MIND

Soms denk ik dat ik echt gek aan het worden ben. Mijn hoofd zit vol, te vol. Ik kan dan niet meer helder nadenken. Het nu overspannen thuiszitten levert daar uiteraard geen positieve bijdrage bij.

Ik zit thuis, en daardoor heeft mijn hoofd helemaal de kans om overuren te draaien. En daar maakt hij (ja; hij!) grif gebruik/ misbruik van! Vanaf eerste Kerstdag 2016 zit ik thuis.. Grappig ik typte net per ongeluk : “1016”… Kun je nagaan hoe lang ik het gevoel heb dat ik thuis zit!

Maar goed, ben nu al ruim 3 maanden thuis. De eerste 2 maanden heb ik mij veel afgesloten van alles en iedereen, daar had ik sterk behoefte aan. Maar de afgelopen maand realiseer ik mij dat ik behoorlijk geïsoleerd leef; gelukkig train ik nog een aantal keren in de week, anders was het helemaal erg geweest. Iedereen om mij heen werkt, leeft uiteraard zijn/haar eigen leven dat gewoon doorgaat. Omdat ik thuis zit heb ik het gevoel dat ik in een andere dimensie zit dan de rest van de bevolking, dat bij mij niet alles doorgaat, maar dat ik stil sta. Stil gezet worden is goed, maar stil staan, zonder enige ontwikkeling dat is niet goed! Maar sta ik ook echt stil, en maak ik geen ontwikkeling door? Jawel, natuurlijk maak ik wel ontwikkelingen door, alleen zie ik het resultaat nog niet. En daar komt het weer hoor; ik ben resultaatgericht.. Iedere keer moet ik mijzelf erop aanspreken om af en toe dat resultaatgericht zijn los te laten, en bezig te zijn met de weg naar het resultaat. Dat laatste staat heel mooi op het scherm, maar in de realiteit vind ik het vaak bullshit; ben gewoon te ongeduldig daarvoor.

 

HET GAAT VERDER

Het gaat verder dan wat ik hiervoor beschreef. Nu wist ik al dat ik vaak vreemde hersenkronkels en acties heb, maar nu schijn ik echt de kroon te spannen op dit gebied! Een paar voorbeelden:

  • Het ene moment sta ik goed op en de andere dag niet. Je denkt waarschijnlijk: “En? Dat heeft iedereen.” Dat klopt, maar heeft een minder goede/slechte dag ook zo’n grote invloed op je? Op een “slechte” dag kan ik mijzelf helemaal de put in praten en zie ik het helemaal niet meer zitten, en komt het nooooooooit meer goed! Op goede dagen? Dan voel ik mij als alle superhelden tegelijkertijd! Dan denk ik dat ik kan vliegen! Bij wijze van spreken dan… Over balans gesproken…
  • Ik hou niet echt van shoppen, maar had eindelijk DE winkel gevonden: Shoeby! Alleen heb ik helaas een winkel gekozen tot favoriet waar het niet zo goed mee gaat. Het filiaal hier dichtbij, is vorig jaar gesloten. Geen probleem, want er was nog een filiaal een klein stuk verderop. Maar nu kreeg ik 2 weken terug een mail dat dit filiaal ook sluit, en dat ik mijn kleding voortaan kan kopen bij 1 van de 2 filialen aan de andere kant van Rotterdam. WAT? Hoe durven ze? Je begrijpt; ik was de rest van de dag van slag. Nee natuurlijk begrijp je dat niet, want het gaat maar om een winkel. Maar bij mij maakte het heel wat emoties los! Het erge was, dat ik dit ook nog “besprak” na de training, alsof het een probleem was van wereldformaat! Serieus Karin, nu denken ze helemaal dat je GEK bent!
  • Laatst had ik een gesprek op mijn werk. De ene collega zei dat ik er goed uit zag, de ander vond dat ik er moe uitzag, weer een andere vond dat ik er slecht uit zag. Bij thuiskomst keek ik in de spiegel… He-le-maal in de war! Zie ik er nu goed, moe of slecht uit? Geen idee? Resultaat? Twee dagen van slag!
  • Gedachtes als; komt het ooit goed? Kan ik over een tijdje weer aan het werk? Word ik ooit weer normaal? Deze gedachtes hielden mij wakker; na een paar dagen kreeg ik trouwens wel antwoord op het voorgaande punt.. Door de enorme wallen die ondertussen waren ontstaan, wist ik tenminste dat ik er moe uit zag!
  • Ik liep laatst een winkel binnen, en wist totaal niet meer wat ik in die winkel deed… Om niet verward over te komen, liep ik quasi geïnteresseerd alle producten uitgebreid te bekijken, ondertussen proberen erachter te komen wat ik nu toch deze winkel binnenstapte! Na een paar minuten kwam ik er gelukkig achter! En anders was het gewoon: ” Kijken kijken, niet kopen.”  Niks mis mee… Wel jammer, dat ik dan thuis ineens wel weer zou weten wat ik moest hebben… Zo irritant!
  • Gepast betalen en wachten op wisselgeld…. Winkelier: “Lieverd, je hebt gepast betaald, je gaat echt niets meer van mij krijgen…”  ZUCHT! Op dit soort momenten ben ik extra blij met mijn donkere huid!!!!
  • Met mijn goede gedrag een to-do lijstje maken, en dan aan het eind van de dag je to-do lijstje vinden… Verbaasd ernaar kijken…Niets mee gedaan! Helemaal vergeten dat ik er 1 had gemaakt! WAUW!!

 

RELATIVEREN

Op een gegeven moment stuurde ik mijn coach/trainer een appje: “Ik denk dat ik gek aan het worden ben..” Hij stuurde terug: “Hoezo denk je dat?” En ik somde onder andere bovenstaande punten op… Als antwoord kreeg ik de lachende smileys…. Hij lach helemaal in een deuk! En typte dat hij mij grappig vond, en dat ik helemaal niet gek aan het worden ben. Toen las ik weer even terug… En moest er ook enorm om lachen!

De weg, de reis, naar het beter worden is niet alleen maar kommer en kwel. Vaak vind ik het bullshit, zoals ik hiervoor schreef, maar het is ontzettend waardevol, om zoveel dingen over jezelf te ontdekken! En gelukkig kan ik weer lekker lachen.

Over lachen gesproken; gisteravond bleef ik nog lekker met 2 sportzusjes praten. Daarna ging ik buiten nog verder praten met 1 sportzusje. Het gesprek was zo leuk, dat een ander sportzusje die na onze smallgrouptraining toen aan het trainen was, naar buiten kwam omdat ik zo hard aan het lachen was…. “Staan jullie er nog? Ik kan je binnen horen!” Oeps! Maar dat was de eerste “oeps”… Op een gegeven moment zag ik de volgende klant daarna alweer aankomen… Weer Oeps! Toen sloten wij het gesprek af, en pakte ik mijn telefoon en zag ik dat ik ondertussen een bericht had gekregen van Parkmobile (betaald parkeren) : een herinnering dat ik nog aangemeld stond… Oeps!

Tja… ik doe alles met volle overgave; moederen, werken, sporten. En zoals ik al eerder had “gezegd”. Het vaak GENIETEN VOL OVERGAVE,  werk ik nu ook aan. En het bevalt mij prima!

Bij deze bied ik wel alvast mijn excuses aan, aan diegenen die last gaan krijgen van mijn harde gelach…

 

Zijn jullie wel eens in de war, of overstuur om iets, wat later onbenullig bleek? Ik hoop van harte antwoord te krijgen, want anders blijk ik toch GEK te zijn! HELLUP!

 

 

 

 

 

2 gedachtes over “Ben je GEK geworden?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s