OVERZICHT

Georganiseerd of chaos?

Hebben jullie overzicht in jullie leven? Plannen jullie alles in of zoveel mogelijk? Hebben jullie inzicht in jullie inkomsten en uitgaven?  Of is het ‘lang leve de lol’, en maakt het niet uit als je aan het eind van je salaris nog een stuk maand over hebt? Is jullie huis(houden) opgeruimd, een georganiseerde chaos, of gewoon een chaos? En hoe voelen jullie je daarbij? Ik ga jullie een kijkje geven in hoe het bij mij is geregeld. En hoe het was!

Financiën

Lang leven de lol

Als tiener was ik het ‘lang leve de lol’type. Ik woonde nog thuis bij mijn moeder, die altijd netjes de rekeningen betaalde. Ik begon toen met het kopen bij postorderbedrijven; geweldig! Je krijgt het gewilde product snel in huis en je hoeft pas later te betalen. Sterker nog; je kan het zelfs in termijnen betalen!

Toen ik op mijzelf woonde ging het lange tijd goed, totdat ik toen mijn dochter 2 was, voor ruim een half jaar in een uitkering belandde. Na twee jaar kwam een psycholoog erachter dat ik vlak na de bevalling een postnatale depressie had, en dat kreeg een nasleep van een aantal jaar omdat het niet behandeld was. In die periode kon ik alleen maar slapen, en was verder tot niet heel veel meer in staat. Dat was ook een periode dat ik mijzelf blij maakte met dingen kopen, terwijl ik heel goed wist dat dit eigenlijk niet kon. Want ik had immers een uitkering, en dat is niet bepaald een vetpot! Je wordt natuurlijk wel even blij van leuke dingen, maar gelukkig? Nee natuurlijk niet. Op een gegeven moment kreeg ik maar de helft van mijn uitkering. PANIEK! Volgens de uitkeringsinstantie had ik de eerste maanden teveel gekregen en dat werd ineens verrekend… Nu kwam ik echt in de problemen; ik kon mijn huur en het energiebedrijf niet meer betalen. Gelukkig heeft mijn moeder mij in die tijd financieel bijgestaan.

Vechtersmentaliteit

Vanaf die periode begon mijn vechtersmentaliteit naar boven te komen. Dit wilde ik niet meer; afhankelijk zijn van een instantie. Ik moest iets doen om uit deze situatie te komen, dat moest want ik had een kind! In die tijd kreeg je voor twee jaar een beurs van DUO als je een lerarenopleiding ging doen. Nu wilde ik graag met kinderen werken, en laten we eerlijk zijn; als mijn dochter naar de basisschool zou gaan had ik ook tegelijkertijd met haar vakantie. Ik moest iets doen wat bij mijn situatie (alleenstaande moeder) paste. Dus zo ben ik gestart met de PABO en ging ik part-time werken. Ik was eigenlijk nog niet beter, maar ik weigerde om in die situatie te blijven. Ook begon ik toen bewuster met mijn geld om te gaan; eerst alle rekeningen betalen en de boodschappen, en als er nog wat over bleef nog iets leuks kopen.

Echt het roer om

Ruim 6 jaar geleden ben ik echt goed in mijn financiën gedoken. Ik was inmiddels verhuisd naar mijn tweede koopwoning. Door die hypotheekadviseur kwam ik erachter dat ik bij mijn eerste koopwoning een hypotheek had met aandelen.. WAT?! Ik raakte helemaal in paniek! Daarbij heb ik zoveel geluk gehad; de aandelen stonden toen ik die hypotheek over sloot naar mijn huidige spaarhypotheek goed, dus ik kreeg toen geld. Een aantal jaar daarna kreeg ik een brief van dat bedrijf; daarin stond dat het bedrijf failliet was gegaan! Enigszins weer in paniek belde ik op; ik vond het vreemd om een brief van hen te krijgen, want ik had immers toch niets meer met dit bedrijf te maken?  De medewerkster vertelde dat iedereen hierover werd geïnformeerd, ook de mensen die daar geen hypotheek meer hadden, maar ook dat ik heel erg geluk heb gehad. POEH! Wat was ik blij dat ik daar op tijd weg was! Dit heeft mij ook aan het denken gezet; de eerste hypotheekadviseur was een gehaaide man, en ik had (nog steeds) niet veel verstand van hypotheeksoorten en verzekeringen. Heb mij in die tijd veel dingen aan laten praten, zonder dingen zelf te checken en na te lezen. Heel dom! Na dat bewuste telefoongesprek maakte ik een afspraak bij mijn huidige bank, die ook mijn hypotheekverstrekker is. Een medewerkster heeft samen met mij gekeken naar mijn verzekeringen; ik bleek dubbele verzekeringen te hebben! Die medewerkster heeft verzekeringen opgezegd en een overzicht voor mij gemaakt.

Toen ben ik ook gestart met het invullen van een kasboek; iedere maand. Dat doe ik nu niet meer iedere maand; maar ik check wel iedere maand mijn inkomsten en uitgaven via mijn bankapp. Ook kijk ik twee keer per jaar weer eens heel goed naar mijn uitgaven. Zijn er dingen die minder of anders kunnen? Hierop onderneem ik direct de actie die daarvoor nodig is. Dat duiken in mijn financiën 6 jaar geleden, heeft mij heel veel rust gegeven. Dat is wat overzicht hebben met mij doet!

Huishouden

Opgeruimd en schoon

Tja… dat is wel een ander verhaal… Mijn huis is wel altijd opgeruimd. Mijn puber wordt er soms gek van; want ik wil alles op een vaste plek hebben. De stijl van mijn puber is anders; “Ik laat wat ik gebruikt heb achter op de plaats waar ik het heb gebruikt.” En dat resulteert erin dat zij een “spoor” achter laat. Zucht! En ik word onrustig van losse dingen op tafels, of teveel dingen op tafels en vensterbanken. Dus dat moet zo leeg mogelijk zijn, dan is het ook wat leger in mijn hoofd. Schoon is het ook altijd in mijn huis, je zal wel eens een verdwaald stofwolkje kunnen zien, maar iedere week gaat de stofzuiger/ de mop door mijn huis. Ook de afwas wordt iedere dag netjes gedaan, dus ik start de dag altijd met een schoon en leeg aanrecht en gootsteen!

Laundry; The never ending story

De was… dat gaat de ene keer beter dan de andere keer. Het is afhankelijk van mijn energielevel, maar ook zeer afhankelijk van wat er nog in de kledingkasten is… Zolang daar nog genoeg ligt en hangt… Iedere keer bedenk ik weer een andere planning om de was goed bij te houden, maar dat hou ik maar korte tijd vol. Waardoor? Moe, geen zin, geen tijd, enz… Puber en ik sporten een paar keer in de week en dan is de wasmand binnen een mum van tijd vol. En dan zijn wij maar met zijn tweeën! Hoe doen gezinnen dat met twee, drie kinderen? Ik zou GEK(ker) worden! Dus een planning voor de was, sneuvelt iedere keer. Die planning die laat ik maar even voor wat het is, puber en ik hebben altijd schone kleding aan en dat is het belangrijkste.

 

screenshot_20160927-202634

Boodschappen

Dat is nog wel een dingetje waar ik echt iets aan moet doen. Ik maak geen boodschappenlijstje.. Dus ik vergeet regelmatig dingen. En zoals een aantal van jullie weten; ga ik vaak ook hongerig boodschappen halen wat maakt dat ik met heel veel rotzooi thuis kom. Lekkere rotzooi dat wel, maar goed is het niet. Verre van dat! Hier moet ik wel echt iets aan gaan doen. Afgelopen week heb ik mijn vetpercentage laten meten, en dat is veel te hoog… 39%. Woehaaaa!! Kortsluiting in mijn hoofd! Nu ik wat rustiger hierover ben, weet ik dat deze; het plannen van de boodschappen een zeer belangrijke is in deze. Dus hier ga ik de komende periode aan werken. Zelf wil ik 1 keer per week boodschappen doen. Maar ik merk dat ik soms helemaal geen trek heb in de dingen die ik op dat moment in huis heb… Hebben jullie nog tips voor mij? Hoe doen jullie dat? Ik ben heel erg benieuwd! Laat het mij weten! Bovenstaande tip is sowieso een goede voor mij…

 

 

 

DOL DWAAS LEVEN

Voornemen

En ja hoor.. mijn voornemen is al naar de haaien. Ik zou iedere week een blog schrijven.. De realiteit is natuurlijk anders! Druk met dochter, werken en natuurlijk gaat het sporten gewoon lekker door. Maar ik bekijk het positief; dit is niet iets wat moet, maar dit is een nieuwe hobby.. dus geen druk of ge-push van mijzelf. Ik blog nu gewoon wanneer ik er tijd voor heb; dan blijft het leuk. Toch?

20161010_085241

 

De eerste twee weken van oktober

Zondagavond twee oktober: Puber weet dat ik morgen vrij ben: “Ooow dan kunnen we samen laat opblijven, want ik start later op maandag met school! En we kunnen morgenochtend samen ontbijten, en en en…”

Zucht.. De rest hoor ik niet. Ik voel mij beroerd: hoofdpijn en slapjes. Heb hier helemaal geen zin in: Ik wil “gewoon” rust. Wat ga ik morgen eigenlijk doen? Word sacherijnig want heb nog een berg was, die ik van het weekend weg had kunnen wassen, maar niet heb gedaan… Ook moet ik naar de apotheek voor de pil, die is op. En ik herinner mij ook nog eens dat ik nog bloed moet prikken.. ruim een maand geleden al.. Zou dat formulier nog geldig zijn? Anders moet ik eerst bij de huisarts langs. Ja dag! Zonde van mijn vrije dag! Ik MOET en ZAL iets doen om te ontspannen morgen!

Opeens denk ik weer aan de voorstellen van puber. Ik realiseer mij ineens dat zij  mij heel erg mist. SHIT! Daar is dat schuldgevoel weer! De worsteling van de werkende (alleenstaande) moeder…

 

Maandagochtend drie oktober: Gezellig samen met puber ontbeten; zij genoot er zichtbaar van. En ik ook, om haar te zien genieten, dat gaf mij ook een goed gevoel. Nadat puber de deur uit is naar de huisarts gebeld; het formulier voor het bloedprikken is nog geldig. YES! Ik bekijk het formulier nu eens goed, en zie staan: “NUCHTER”. En ja hoor.. ik heb net ontbeten. SHIT! Nou ja, dan maar een andere keer bloedprikken! Mijn ogen doen pijn. Heb een soort van paniek/drang om iets leuks te moeten doen omdat ik vrij ben. Ik spreek mijzelf eens streng toe: “Ok Karin, niet gek(ker) gaan doen. Ga gewoon kijken hoe jij je voelt en aan de hand daarvan laat je de dag verlopen.”  Zei de controlfreak tegen zichzelf…

Na even op de bank voor mij uit te hebben gestaard begin ik met de berg was die op mij ligt te wachten. Tussendoor bekijk ik mijn website; ik wilde gelijk toen ik met de blog startte een eigen domeinnaam aanmaken, maar had geen idee hoe dit kon zonder creditkaart (heb ik niet). En ik ben absoluut niet van plan om er een, alleen voor de betaling van de website, aan te schaffen. Hey PayPal! Dat heb ik wel! Vanaf nu de trotse eigenares van een eigen website: http://www.karinsdoldwazeleven.com !! Tussen de bedrijven door bel ik ook nog naar een massagestudio; ik kan vandaag nog terecht!!

20161003_140309

In de middag rij ik natuurlijk veel te laat weg van huis richting de massagestudio, en eenmaal daar in de buurt kan ik ook nog eens geen parkeerplek vinden! GRRRRRR!! Netjes bel ik op dat ik te laat ben, geen probleem zegt de zeer vriendelijk vrouw die ik aan de telefoon heb: “Ik zet uw afspraak een half uur later, dan kunt u op uw gemak doen.” Geweldig! Ik ontspan weer en parkeer een eind verderop en loop heerlijk op mijn gemak naar de massagestudio. De massage was heerlijk! Na de massage loop ik als een dronken vrouw naar mijn moeder die daar in de buurt woont. Zou iemand zien dat ik “dronken” over straat loop? Ik probeer zo rechtop, en in een rechte lijn, mogelijk te lopen.

Zondag 9 oktober: Een dramatische week. Op mijn werk is het zo verschrikkelijk druk, dat ik daar van voren niet meer weet hoe ik van achteren leef! Mijn bijzondere puber zit niet lekker in haar vel (lees: somber), en aangezien ik de enige (naast oma) ben die zij vertrouwt, ben ik haar doelwit, waarop zij haar frustraties botviert. Mijn emoties schieten alle kanten op; van boosheid naar intens verdriet en daar vandaan weer naar een enorme boosheid waar ik gewoon bang van word. In die week lees ik van een aantal Instagrammers, dat zij het heel moeilijk hebben. Waarom is er zoveel verdriet? Waarom die constante struggeling? Ik word er moedeloos van. Als ik in deze mood ben, wil ik het liefst alleen zijn. Dan sluit ik mijzelf helemaal af. Of dat goed is? Geen idee, maar dat interesseert mij op dat moment niet.

Vandaag bij de smallgrouptraining ben ik erg moe; niet lichamelijk, ondanks dat ik daarvoor ruim 11km heb hardgelopen, maar geestelijk. En dan ga ik wartaal praten; ik praat over misschien twee weken niet meer sporten, maar ook over juist weer meer gaan hardlopen. De coach is logischerwijs verbaasd, en zegt dat ik mijzelf tegenspreek. En dan realiseer ik mij dat ik het gewoon niet weet! Aan de ene kant die geestelijke vermoeidheid, maar aan de andere kant beseffen dat sporten meer is dan mijn uitlaatklep… Het is vaak mijn toevluchtsoord.. OMG.. wat “klinkt” dit dramatisch! Maar ik hoef dan met niemand te praten, geen verantwoording af te leggen (tenzij ik weer eens aan het smokkelen ben, en de coach heel hard: “KARIN!!” roept…), alleen aan mijn eigen eisen te voldoen (en dat zijn er al meer dan genoeg!!), gewoon mijzelf zijn…

Mijzelf.. Ik ben mijzelf op dit moment (weer) kwijt. Hoe heeft dit zo sneaky kunnen gebeuren? Nou ja dat doet er niet toe! Ik moet als de sodemieter mijzelf weer terug zien te vinden!

 

 

 

 

BALANS??

Vorige week

Maandag startte al niet goed.. Ik sta moe op; heb ook de hele dag het gevoel alsof ik mijn ogen uit mijn hoofd heb gehuild.
Op mijn werk kan ik nooit rustig aan doen, maar vandaag al helemaal niet! Het werd een zeer drukke dag; veel brandjes (ruzies) moeten blussen.

Puber stelde al een week terug voor, om eens naar aquajoggen te gaan. Die avond na het werk vraagt zij het weer.. Ik besluit ondanks mijn extreme moeheid toch te gaan. Ik krijg er geen spijt van, het was heerlijk! We eindigden de les met ‘dobberen’ in het water. Heerlijk ontspannen. Alleen toen ik weer omhoog kwam en uit het water stapte; was ik erg duizelig. Moest aan de kant eerst even stil staan voordat ik door kon lopen naar de douche. De instructrice vroeg naar mijn bloeddruk. Geen idee?
Binnenkort moet ik toch weer mijn bloed laten prikken, ik zal dan ook mijn bloeddruk even laten meten. Maar door het aquajoggen heb ik zowaar weer energie gekregen!

De volgende dag, dinsdag werd het helaas een nog drukkere dag; twee collega’s ziek. Daardoor heb ik een deel van mijn eigen klas en een deel van een andere klas. Het zijn twee zeer verschillende groepen, dus moet alle zeilen bijzetten om ervoor te zorgen dat iedere leerling zich veilig voelt en de sfeer enigszins goed blijft in de klas. Door die drukte heb ik zeer slecht gegeten die dag; 4 eierwafels.. That’s it..  Die avond gaat de #smallgrouptraining erg belabberd, niet gek als je er doodvermoeid en slapjes van de trek verschijnt. Ik geef bij de coach aan dat ik moe ben. Waarom ben ik eigenlijk hier gekomen? Ow ja voor puber; belangrijk dat zij door blijft gaan met trainen. Meerdere mensen bleken die avond moe te zijn. Coach houdt na de training een praatje over vermoeidheid; kern van het verhaal; let goed op jezelf, ben je wel echt moe, en waar wordt je moe van? Hmmmm dat geeft ff stof tot nadenken. Ik ga met een goed gevoel weg! Na de training eet ik een stukje zalm en twee gekookte eieren . Door de vermoeidheid heb ik al ruim twee weken een slechte eetlust.  Ow ja nog een tip van de coach was; ga bij vermoeidheid iets eerder naar bed. Dat laat ik mij geen twee keer zeggen! Dus dat doe ik dan ook, in de hoop met wat energie op te staan…NOT! Woensdag sta ik nog vermoeider op.. Zeer slecht geslapen. Rond 2:00 uur wakker. Daarna hazenslaapjes.  Grrrrr!! Dit gaat niet echt goed deze week!

Donderdag ga ik op mijn tandvlees naar het werk. Samen met mijn klas ga ik naar de groepsstage; dit gaat niet zoals gepland.. Uitgeput kom ik met een gedeelte van mijn klas weer naar school. Ik KAN niet meer! Die nacht slaap ik, hoe verrassend ook, weer beroerd.. Is het al weekend???

 

AFGELOPEN WEEK

NUTRiBULLET

Ging het gelukkig een stuk beter!! Heb in dat weekend een NUTRiBULLET gekocht, en heb het apparaat sindsdien iedere dag gebruikt! Er zitten handige bekers bij met afsluitdeksels, waardoor je ze makkelijk kunt meenemen naar het werk. Dit doe ik dan ook en heb afgelopen week op mijn werk een smoothie als ontbijt gehad! Het is geen goedkoop apparaat, maar misschien kun je iemand lief aankijken voor de feestdagen..😆

BANANAS AND BREAD

20160924_180203Afgelopen week heb ik ook genoten van 1 van de 2 mixen voor bananenbrood uit het pakket van Bananas and Bread: De Clasico.  Een kant en klare mix voor bananenbrood; je hoeft er alleen maar (afhankelijk van de mix): 3 bananen (zelf), 3 eieren (zelf) en 10 dadels (zit bij het pakket). Geweldig, gemak dient de mens!! In korte tijd heb je voor een paar dagen een gezond tussendoortje of ontbijt! Heerlijk dat het zo snel klaar is, tussen alle drukte. Gisteren heb ik de tweede mix gebruikt: de chokokos. I am in love!😍😍

Straks ga ik gelijk weer een pakket daar bestellen; dit keer het pakket voor sporters. Heb gisteren behoorlijk wat bananen ingeslagen die van mij heel snel overrijp mogen worden!

 

Vrij

De afgelopen week merkte ik, dat ik de laatste paar weken behoorlijk over mijn grens ben gegaan; ik begon na lange tijd weer te hyperventileren. Ben gelijk letterlijk stil gaan staan; wat maakt nu precies dat ik zo gespannen ben? En kan ik hier iets aan doen? Heb hier direct actie op ondernomen, toen ik wist wat mij dwars zat. Na de eerste twee acties, voelde ik mij gelijk een stuk beter. Daarna heb ik ook voor morgen vrij gevraagd; even een extra dag bijtanken! Ik weet niet wat jullie, die fulltime werken, van het weekend vinden… Maar ik vind het voor nu even te kort!😂 Dus heb nu een lekker lang weekend. Ik ga morgen lekker luieren, wat een luxe zeg op de maandag!

Tot de volgende keer!!